Katalog on-line

"Dziady" Adama Mickiewicza. W czasach PRL zakazywane lub zdejmowane z afisza z powodów politycznych. To dzieło o wolności i prawie do sprzeciwu, o władzy i jej nadużywaniu, o młodych ludziach, którzy chcą zmieniać świat, o samotności i bezradności jednostki, o pamięci i rozliczaniu przeszłości, o dobru, złu i odpowiedzialności. To dramat o człowieku, który szuka sensu, mierzy się z samotnością i próbuje odpowiedzieć sobie na pytanie, za co jest gotów ponieść odpowiedzialność.

Dlatego tegoroczna lektura Narodowego Czytania wymagała szczególnej oprawy. Zarówno Ustczanie, jak i odwiedzjący nasze miasto goście, mogli słuchać Mickiewiczowskich wersów przez dwa dni.

Uczestnicy piątkowego spotkania w Bibliotece byli świadkami niezwykłego zetknięcia się literatury i sztuki wizualnej. Piaskowy Teatr Fundacji Wielkiej Matki z Rzeszowa zaprezentował autorską interpretację wybranych fragmentów „Dziadów” Adama Mickiewicza w formie malowanych piaskiem obrazów.

Powstające na żywo, pełne symboliki i emocji piaskowe animacje pozwoliły spojrzeć na romantyczne dzieło z zupełnie nowej perspektywy: rysunki na piasku są nietrwałe - obraz pojawia się, zmienia i za chwilę znika. To świetnie współgrało z jednym z najważniejszych tematów "Dziadów": pamięcią, przemijaniem i tym, co mimo upływu czasu pozostaje w naszej świadomości.

Dziękujemy Fundacji Wielkiej Matki za poruszającą podróż przez świat Mickiewiczowskich „Dziadów” oraz wszystkim, którzy wspólnie z nami świętowali.

Wydarzenie zrealizowane zostało w ramach projektu "Biblioteka Blisko Ludzi". Dofinansowano ze środków Fundacji PGE.

Na lipcowym spotkaniu DKK rozmawialiśmy o książce „Gustloff. Tajemnica Bursztynowej Komnaty” autorstwa Krzysztofa Piersy. To trzymająca w napięciu opowieść, w której centralną osią jest tragiczna historia zatonięcia niemieckiego statku MS Wilhelm Gustloff. Autor w zręczny sposób łączy historię jednej z największych tragedii morskich z teraźniejszością: tajemnicze wskazówki pozostawione przez dziadka głównego bohatera, rodzinne sekrety, niewyjaśnione zabójstwa i sieć intryg. Wszystko to prowadzi głównych bohaterów do odkrycia tajemnicy, za którą mogą przypłacić życiem.

Następne spotkanie odbędzie się 17 września. Dyskutować będziemy o książce Urszuli Glensk pt.„Pinezka”.

Pozdrawiamy Monika Ogrodnik i Kamila Romaniak

Za nami kolejne spotkanie z cyklu „W klimatach dawnej Ustki”, podczas którego przenieśliśmy się w czasie do powojennych wakacji nad morzem – od 1945 roku aż po lata 90.

Rozmawialiśmy o tym, jak rodziła się turystyczna sława Ustki. Wspominaliśmy pierwsze powojenne materiały promocyjne – widokówki, charakterystyczne zdjęcia z „wydrapką”, ulotki, afisze i informatory zachęcające do przyjazdu pod hasłem „Na wczasy po zdrowie”. Miasto konsekwentnie budowało swój wizerunek uzdrowiska, a już 1 czerwca 1948 roku na dworcu kolejowym otwarto pierwsze biuro informacji turystycznej.

Nie zabrakło opowieści o słynnej restauracji na palach, którą jeden z dziennikarzy określił kiedyś jako „stonogę skrzyżowaną z bocianem”. Przywołany został również piękny fragment wspomnień Anny Iwaszkiewiczowej, zachwyconej zapachem wydm i sosnowych lasów oraz niezwykłym urokiem Ustki.

Wspólnie oglądaliśmy dawne pocztówki przedstawiające najpiękniejsze budynki miasta, nadmorskie krajobrazy, sosny i statki. Rozmawialiśmy też o codzienności mieszkańców, którzy w sezonie letnim musieli radzić sobie z niezapowiedzianymi wizytami rodziny i znajomych, często szukając dla siebie noclegów u sąsiadów.

Poznaliśmy historię pierwszych letnich bali i zabaw akademickich, z których pierwsza odbyła się już 17 sierpnia 1946 roku. Wspominaliśmy także czasy, gdy plaża była płatna, a inkasenci pobierali opłaty od wypoczywających na kocach. Nie zabrakło opowieści o wczasach pracowniczych, przydzielanych willach i ośrodkach wypoczynkowych oraz o „politycznie świadomym odpoczynku” przodowników pracy w latach 70.

Dużo emocji wzbudziły fotografie plażowego życia – karuzela łańcuchowa, dawna moda kąpielowa, szlafroki noszone nie tylko przez wczasowiczów, ale także przez ratowników, a także popularne pamiątkowe zdjęcia z misiami, pieskami, małpkami czy pod sztuczną palmą.

Szczególnie interesujące były wspomnienia o początkach ratownictwa na usteckiej plaży. Dowiedzieliśmy się, że pierwsi ratownicy pojawili się w 1947 roku, a jak wspominał pan Antoni Kustusz – zasada naboru bywała prosta: „Umiesz pływać – będziesz ratować”. Ratownicy wyposażeni w gatki i szlafroki czuwali nad bezpieczeństwem nawet 30 tysięcy plażowiczów na 25 sektorach plaży. Opowieści pana Antoniego, pełne anegdot i humoru, wywołały wiele uśmiechów.

Ustka była nazywana „Perłą Bałtyku” i z roku na rok zyskiwała coraz większą popularność, choć nie brakowało również głosów krytycznych – swojej opinii o mieście nie szczędziła między innymi Magdalena Samozwaniec.

Serdecznie dziękujemy panu Antoniemu Kustuszowi za podzielenie się wspomnieniami, wszystkim uczestnikom spotkania za obecność oraz osobom, które przekazują nam fotografie, dokumenty i rodzinne historie. Szczególne podziękowania kierujemy do Miłki Rzeczkowskiej, która przygotowuje spotkania i dociera do tak ogromnej liczby materiałów, że nie sposób zmieścić ich wszystkich podczas jednego wieczoru.

Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach z historią dawnej Ustki! Widzimy się we wrześniu! Wyświetl mniej

W czerwcu rozmawialiśmy o książce Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel pt.: „12 dni. Patchwork rodzinny”.

Książka opowiada historię rodziny na przestrzeni czterdziestu lat. Wyznacznikiem czasu są tytułowe 12 dni.

Zgodnie stwierdziliśmy iż mimo tego, że pozycja ta porusza trudny temat, to warto ją przeczytać gdyż pokazuje ona nam sens życia.

Następne spotkanie odbędzie się 9 lipca. Dyskutować będziemy o książce Krzysztofa Piersa pt.: „Gustloff. Tajemnica Bursztynowej Komnaty".

Pozdrawiamy Kamila Romaniak i Monika Ogrodnik